Blijf op de hoogte

Registreer je op de Via PanAm nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en mis niets van ons avontuur.
Alaska-proof dwars door Canada - deel 1

Alaska-proof dwars door Canada - deel 1

Gepost in Dagboek op 29-04-2016 Reacties Sharing is caring
Het stratenplan van Halifax is gemakkelijk. Je vindt er snel je weg. Zonder al te veel omwegen staan we in het kantoor waar we de documenten van onze campers moeten ophalen. Eén straat verder staan we aan het loket van de douane. Enkel een stempel en we kunnen vertrekken. Het gaat verbazend snel tot het moment dat de douanier terug komt met onze papieren zonder stempel. “De campers worden extra gecontroleerd”, klinkt het. Niet opnieuw Echternach.
Next photo
Previous photo

We staan terug waar we begonnen zijn. Amy, onze Canadese contactpersoon, legt uit dat één van onze campers moet gereinigd worden. Te veel Nieuwmoerse grond onderaan. En dat kan wel even duren. “Hoe lang”, vragen we vertwijfeld. “Enkele dagen, maar ik zal proberen de boel wat te versnellen”, verzekert Amy ons. Opgesloten in een hotel, het is zowat de ergste nachtmerrie van Weking. Terwijl de rest de trip naar Alaska plant, de website verder afwerkt en de Belgische promo op poten zet, zapt Weking doelloos rond. Het aanbod op TV is van een betreurenswaardig niveau. Na drie rondjes zappen houdt hij het voor bekeken. “Ga je mee een rondje lopen”, vraagt hij. Op weg naar Point Pleasant park bedenken we enkele doemscenario’s. Onze campers zouden de trip op zee niet overleefd hebben. Je hoort wel eens van die indianenverhalen.

En dan valt die verlossende e-mail in onze mailbox. Amy heeft onze rijdende huisjes sneller dan verwacht vrijgekregen. Na het afstempelen van onze documenten bij de douane bestellen we een taxi richting de terminal. We zien de campers in de verte staan. Ze zien er ongeschonden uit. De twee kerels achter de balie van de terminal vragen de kleren van ons lijf over Via PanAm. Ze overstelpen ons mer oh’s en ah’s en geven ons een lift tot aan de campers. Onderweg smijten ze nog een welgemeende dickheads naar twee douaniers die ons volgen om nog een extra controle aan ons broek te smeren. “I’ll deal with them”, verzekert één van hen ons terwijl we een klein kantoortje binnenstappen voor het laatste papierwerk.

Wallmart, de place to be

Eindelijk zijn we aan het bollen. Hier hebben we lang naar uitgekeken. Het voelt als echt kamperen. Ook al is de eerste stop de parking van Walmart. Toegegeven we hebben een porseleinen pot in een gigantische supermarkt in plaats van een putje ergens diep in een bos waar je je grote boodschap kwijt kunt. Maar toch. We slaan een eerste voorraad eten in. We vullen ons winkelkarretje met pasta, rijst, groenten, fruit, noten, zaden en instant noedels. Vlees wordt voor een tijdje van ons boodschappenlijstje geschrapt. Na onze eerste nacht rijden we door richting Quebec. We laten er onze campers Alaska-proof maken. De mechaniekers van Précision Custom verstevigen de vering achteraan en vervangen de schokdempers. We voelen het verschil onmiddellijk. Onze campers rijden een stuk aangenamer. Na een laatste controle zetten we onze reis richting het startpunt in Alaska verder.

Noorderlicht per toeval

Canada ontwaakt stilaan uit een lange winterslaap. Sneeuwscooters staan werkloos in de voortuin. De laatste sneeuw smelt stilaan weg in de eerste lentezon. “De winter was hard”, vertelt Paul als hij ons aanspreekt over onze campers. “We krijgen hier heel wat te verduren. It’s part of the game.” Hij haalt zijn fototoestel boven en toont ons zijn passie: natuurfotografie. Waanzinnige beelden van vogels, vossen, beren en het noorderlicht flitsen voorbij. “Voor ik het vergeet”, vult Paul aan. “Vanavond heb je veel kans om het noorderlicht te zien. Zoek een kampeerplek waar je goed het noorden kunt zien en misschien beleef je het lichtspel van je leven.”

’s Avonds duiken we het bos nabij Wild Goose lake in op zoek naar de ideale plek. We vinden een verlaten strandje waar het strikt verboden is te kamperen. We riskeren het toch, een beter plekje gaan we niet vinden nu niet meer vinden. Van zodra de maan achter de horizon verdwijnt komt er een groene gloed tevoorschijn. Een dansend lichtspel, nauwelijks vast te leggen met een fototoestel, houdt ons uren in de ban. We kirren van geluk. Nog maar net in Canada en worden al getrakteerd op fenomeen dat op veel bucketlists staat.




Het goede doel To Walk Again
0
1
9
0
3
0
Ik wil steunen
Let's connect Via PanAm Facebook Via PanAm Instagram Via PanAm Youtube Via PanAm Strava
We zitten momenteel in:
Ushuaia, AR (0 KM)