Blijf op de hoogte

Registreer je op de Via PanAm nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en mis niets van ons avontuur.
Alaska-proof dwars door Canada - deel 2

Alaska-proof dwars door Canada - deel 2

Gepost in Dagboek op 11-05-2016 Reacties Sharing is caring
Canadezen zijn gepokt en gemazeld. Het leven in Canada is niet van de poes. De eerste goudzoekers op zoek naar een betere toekomst moeten nogal ogen getrokken hebben toen ze voet aan land zetten. Canada is een immens grote lap grond met ongerepte natuur en dito fenomenen. Bossen, prairie en een ontelbaar aantal meren verdelen het land. Wij krijgen alles voor de wielen geschoven tijdens onze rit naar Prudhoe Bay. 8.000 kilometer door weer en wind is net iets anders dan dagelijks aanschuiven op de Antwerpse ring. Het wordt stilaan interessant. We rijden richting Alberta, het gebied dat getroffen wordt door ongeziene bosbranden.
Next photo
Previous photo

Onze eerste stop is Thunder Bay. Deze plek is magisch. Niet omdat het aan één van de zeven grote meren ligt, maar wel omwille van Terry Fox. Hij was zowat de bekendste g-sporter van Canada. Nadat hij herstelde van kanker en daarbij een been verloor besloot hij dwars door Canada te lopen ten voordele van het kankeronderzoek in zijn land. Hij liep 143 dagen aan een stuk, elke dag een marathon en zamelde 24.000.000 Canadese dollar in. In 1980 moest hij in Thunder Bay zijn tocht staken nadat hij opnieuw door de ziekte werd getroffen. In 1981 overleed hij. We staan aan de voet van zijn standbeeld en kijken over de baai van Thunder Bay. We dromen over ons eigen project, alle uitdagingen die voor ons liggen en de moed die we nodig zullen hebben om door te zetten tot Ushuaia.

Al liftend door Canada

Onderweg pikken we twee jonge lifters op. Ze zijn op weg naar British-Columbia om er deze zomer kersen te plukken. In hun kleine rugzakjes zit praktisch niets en elke avond slapen ze onder de blote hemel. Uren praten we over reizen, muziek, film, geloof, Canada en haar inwoners. We nemen ze mee tot Winnipeg, de hometown van Neil Young. Aan een tankstation spreken we een man die enkele dagen geleden geëvacueerd werd in Alberta. Hij vertelt over hoe hij zijn quad in een meertje reed vooraleer hij op de vlucht ging voor de vlammenzee. “Ik ben gewend aan die extreme omstandigheden”, lacht de man. “Winters zijn extreem koud, zomers kunnen verschrikkelijk heet zijn en tussendoor worden we van tijd tot tijd omver geblazen door natuurfenomenen.” Hij is een echte Canadees. Aan de buitenkant wat ruig en hoekig, maar ontzettend spraakzaam, vriendelijk en goedlachs. We wensen hem nog veel geluk en moed en rijden met onze lifters verder tot Winnipeg.

Voor altijd onzichtbaar

Onze tocht loopt dwars door de prairie. Eindeloze velden en tal van plaatsnamen verwijzen naar een ver verleden. Een cultuur die agressief werd teruggedrongen tot onbereikbare reservaten. Buiten enkele totempalen zie je hier niet veel meer van de rechtmatige eigenaars van het land. Het is een ver verdrongen stukje geschiedenis waarover ze hier liever niet praten. Indianen zijn onzichtbaar geworden in hun eigen land. Ze zijn verwezen naar enkele dode letters in een geschiedenisboek.

We worden door Jeanne en Bas, familie van familie die in 1980 naar Canada emigreerden, uitgenodigd in Spruce Grove vlakbij Edmonton. Hun acreage ligt op onze route. Het ideale moment om na twee weken en route een douche te nemen, de was te doen, watertanks te vullen en te genieten van een glaasje wijn en lekker eten. Twee dagen nemen we de tijd om onze website op punt te stellen, ons materiaal te reorganiseren en de campers flink onder handen te nemen vooraleer we verder naar het noorden trekken. We zijn op een boogscheut van de Alaska Highway. Daar zetten we de eindsprint richting het Via PanAm-startpunt in.




Het goede doel To Walk Again
0
1
9
0
3
0
Ik wil steunen
Let's connect Via PanAm Facebook Via PanAm Instagram Via PanAm Youtube Via PanAm Strava
We zitten momenteel in:
Ushuaia, AR (0 KM)