Blijf op de hoogte

Registreer je op de Via PanAm nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en mis niets van ons avontuur.
Marathon Des Sables: een magische plek in de Sahara

Marathon Des Sables: een magische plek in de Sahara

Gepost in Dagboek op 08-03-2016 Reacties Sharing is caring
Er gaat niets boven die snikhete zandbak in Marokko. Van zodra je aan de start al je bagage dropt, de medische check-up achter de rug hebt en enkel aangewezen bent op wat er in dat kleine looprugzakje zit, begint het feest. Een ware uitputtingslag van 250 kilometer die je tot het uiterste drijft, maar ook je leven verandert.
Next photo
Previous photo

In twee jaar tijd bereidde Weking zich voor op zijn eerste Marathon Des Sables. Na een succesvolle deelname aan de Antwerp 10 Miles in 2013 besloot hij enkele loopwedstrijden later zich in te schrijven voor de loodzware Marathon Des Sables. Zijn vrienden verklaarden hem voor gek maar met een 39ste plaats in het eindklassement bewees hij zijn gave als ultraloper. De toon was meteen gezet.

Na een tussenstop in de Oman Desert Marathon keerde hij in 2015 terug naar zijn geliefde zandbak om samen met mij te knallen tijdens de jubileumeditie van de woestijnrace. En met succes. Terwijl ik op een drafje naar een 138ste plek liep, kroonde Weking zich beste Belg met een 21ste plek in het eindklassement.

Meer dan alleen lopen

De Marathon Des Sables is magisch. Op één of andere manier word je betoverd door de pracht van de woestijn en de sfeer die rond de loopwedstrijd hangt. Een week leef je zonder enige vorm van luxe opeengepakt in stoffige tenten, eet je enkel astronautenvoer en probeer je het gesnurk van je buren te negeren door gele pluggen in je oren te proppen. Maar dat neem je er allemaal met plezier bij want je bent los van alle dagelijkse sleur. Je moet je enkel 's ochtends uit je slaapzak murwen om je loopschoenen aan te trekken, nog even je drinkbussen te vullen om dan weer vol aan de bak te gaan. Elke dag hetzelfde ritueel. Na Highway To Hell rennen een duizendtal lopers de duinen in richting de volgende bivak.

Hoe betoverend dan ook, de woestijn is ook onverbiddelijk. Onder een slepende zon vallen elk jaar heel wat slachtoffers die door uitdroging de race moeten verlaten. Anderen zitten dan weer elke avond bij de verplegers om hun blaren te laten verzorgen. Naarmate de race vordert zie je heel wat mensen met pijnlijke grimas over het middenplein van de bivak sjokken. Hoe je gespaard blijft van al deze onheil? Stick to what you know en luister naar je lichaam. Het zal je wel zeggen wanneer je over de schreef gaat.

Op karakter

In 2010 was tv-kijkend Vlaanderen tijdens Tomtesterom getuige dat er heel wat meer nodig is dan enkel loperskwaliteiten om de Marathon Des Sables te overleven. Het kostte Tom Waes heel wat bloed, zweet, tranen en blaren op zijn voeten om te finishen. Hij stond 48u29 op zijn benen vooraleer hij die welverdiende medaille overhandigd kreeg. Elk jaar gaan lopers tot het absolute uiterste om te finishen. Niets zo mooi dan die vreugdeuitbarstingen aan de finish na de laatste etappe. Al de trainingskilometers die vooraf gaan aan zo een slopende uitdaging zijn dan niet voor niets geweest. In 2015 had Weking 26u56 nodig om de 250 km te overbruggen. Ik deed er 33u39 over. Op de vraag of we nog een keer willen terugkeren naar één van zwaarste loopwedstrijden van de wereld, antwoorden we volmondig ja. Natuurlijk!

Bekijk de officiële aftermovie:




Het goede doel To Walk Again
0
1
9
0
3
0
Ik wil steunen
Let's connect Via PanAm Facebook Via PanAm Instagram Via PanAm Youtube Via PanAm Strava
We zitten momenteel in:
Ushuaia, AR (0 KM)